Geheim

Ik ben zo blij

Ik kan alleen niet zeggen

wat het is. Niet fluisteren,

niet mompelen.

 

Zou ik het delen

dan zou het kenteren,

uiteenvallen, verbrokkelen,

kapseizen.

 

Juist door niets te zeggen

gloeit het, vol van mogelijkheden

als een hemelruim, kosmos,

onmetelijk.

 

Ik heb geen idee tot hoever het reikt

Graag zou ik erover dichten, losse flodders,

staartsterren, een notitie op een

snippertje papier.

 

Oh, een knop waaruit tere blaadjes

naar buiten puilen.

Nee, beter beteugelen, zwijgen,

bakeren.

 

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s